Gorączka Zachodniego Nilu – ostra, choroba wirusowa, wywołana zakażeniem wirusem Zachodniego Nilu, który jest zwykle przenoszony przez komary [1]. Znaczna większość zakażonych ma łagodne objawy lub nie ma żadnych objawów, ale u ok. 20% chorych zakażenie objawia się jako ostra choroba gorączkowa. U około 1% chorych może dojść Do skorzystania z oferty pakietu badań przenoszonych drogą płciową wystarczy rutynowe pobranie krwi. Badania można wykonać w każdym punkcie pobrań Śląskich Laboratoriów Analitycznych. Nie ma konieczności wcześniejszego umawiania się na badanie. Z uwagi na to, że wiele chorób przenoszonych drogą płciową nie daje żadnych Jest choroba zakaźny spowodowane przez bakterie Campylobacter jejuni. Jest przenoszona na ludzi przez różne zwierzęta, w tym kota, gdy kot staje się nosicielem bakterii. Jej objawy to: Ból brzucha. Biegunka. Wysoka gorączka. Oto choroby przenoszone przez pluskwy: zapalenie wątroby; bruceloza; dur brzuszny; tularemia; Gorączka Q. Do tej pory nie ma wyraźnych dowodów medycznych na to, że robaki przenoszą choroby lub że są one przyczyną chorób wywołujących masowe epidemie. Ale wiadomo na pewno, że odchody wydzielane przez pluskwy zawierają wirusy wielu Mięso Osoba zarażona salmonellą będzie również wykazywać ciężką biegunkę , apatię i wysoką gorączkę. Przeniesienie z kur na ludzi może nastąpić przez zakażone mięso ubitego drobiu. Można temu zapobiec przez wystarczającą obróbkę cieplną, ponieważ bakterie salmonelli są niszczone w czasie wrzenia co najmniej 7 minut w jelaskan prinsip pendidikan yang diterapkan oleh jepang di indonesia. Data aktualizacji: 22 grudnia 2021 Mając kontakt ze zwierzętami, grozi nam zarażenie chorobą odzwierzęcą. Obok takich chorób, jak wścieklizna czy toksoplazmoza, coraz częściej mamy do czynienia z innymi, równie niebezpiecznymi zoonozami. Oto 5 chorób, którymi najczęściej zarażamy się od zwierząt. Zoonoza - co to jest? Choroby odzwierzęce, czyli inaczej zoonozy, to choroby, które są w stanie przedostać się do ludzkiego organizmu i rozwinąć stan chorobowy. Zoonozy mogą mieć charakter pasożytniczy, bakteryjny, wirusowy lub wynikać z ukąszenia przez owady. Do znanych szeroko zoonoz można zaliczyć wściekliznę czy toksoplazmozę. Coraz częściej mamy jednak do czynienia z mniej znanymi chorobami odzwierzęcymi, takimi jak leptospiroza czy gorączki hantawirusowe. 1. Wścieklizna Choroba wirusowa, którą na człowieka przenoszona jest wskutek ugryzienia przez chore zwierzę, najczęściej psa, ale także kota, lisa, wiewiórkę, szczura czy nietoperza. To bardzo niebezpieczna choroba, która może skończyć się dla człowieka śmiercią. Wskutek zakażenia wścieklizną na świecie umiera ponad 50 tysięcy osób rocznie. Początkowo wścieklizna objawia się poprzez mrowienie w okolicy ugryzienia, gorączkę oraz zmęczenie. Następnie u zarażonej osoby pojawia się nadpobudliwość, rozdrażnienie, światłowstręt i wodowstręt. Mogą towarzyszyć temu konwulsje oraz ślinotok. Do dziś nie znaleziono leku przeciwko wściekliźnie. 2. Toksoplazmoza Ta pasożytnicza choroba wywołana przez pierwotniak Toxoplasma gondii, przenoszona jest przez koty domowe. Zakażenie możliwe jest w wyniku kontaktu z kocim kałem lub śliną. Do zarażenia może również dojść wskutek zjedzenia niedogotowanego, zakażonego mięsa lub nieumytych owoców. Do objawów zalicza się gorączkę, bóle stawów, powiększenie węzłów chłonnych, bóle głowy oraz szyi. By uniknąć zakażenia, należy często i ostrożnie sprzątać kocią kuwetę – w rękawiczkach, nie później niż po 24 godzinach od wydalenia kału przez kota. Należy dokładnie myć ręce po czyszczeniu kuwety. Kocich kuwet nie mogą sprzątać kobiety będące w ciąży. 3. Ornitoza Przenoszona jest przez ptaki, głównie papugi, kanarki, indyki i gołębie. Do zakażenia bakterią Chlamydia psittaci dochodzi wskutek wdychania szkodliwych pyłów wydobywających się z ptasich odchodów. Zakażeniu ulega układ oddechowy. Główne objawy to: gorączka, bóle głowy i mięśni, dreszcze, wymioty, krwotok z nosa oraz wrażliwość na światło. W poważniejszym stadium może dojść do kaszlu oraz plucia krwią. By uchronić się przez ornitozą, należy ograniczać kontakt z ptactwem, u którego podejrzewa się ornitozę. Ze szczególną ostrożnością i dość często należy czyścić klatki oraz obejścia dla ptaków. Najlepiej robić to w odzieży ochronnej. Egzotyczne ptaki kupujmy zaś zawsze u wiarygodnych sprzedawców. 4. Hantawirusowy zespół płucny Choroba wywołana jest przez hantawirusy przenoszone przez gryzonie występujące w obu Amerykach. Do zakażenia dochodzi wskutek kontaktu z zakażonymi zwierzętami, głównie szczurami i myszami. Na zakażenie narażone są osoby mieszkające na wsi. Pierwszy etap choroby objawia się poprzez bóle brzucha, nudności i wymioty, wysoką gorączkę oraz zawroty głowy. Kolejny etap atakuje płuca i skutkuje spadkiem ciśnienia tętniczego oraz przyspieszeniem akcji serca. Po kilku godzinach hantawirusy mogą doprowadzić do niewydolności oddechowej, co prowadzi do śmierci. 5. Leptospirozy Leptospiroza jest chorobą wywoływaną przez bakterie krętki przedostające się do organizmu człowieka przez uszkodzone błony śluzowe. Przenoszona jest przez szczury oraz myszy, bydło, psy i koty. Na zakażenia narażone są osoby, które zawodowo zajmują się zwierzętami – hodowcy oraz rolnicy. W początkowym stadium dochodzi do zakażenia krwi, by następnie doprowadzić do uszkodzenia nerek oraz wątroby, a nawet objawów przypominających żółtaczkę. Chory ma wówczas do czynienia z tak zwaną chorobą Weila. Dodatkowo może dojść do krwiomoczu lub krwioplucia. Do innych objawów zalicza się opryszczkę oraz rumień na twarzy. W przypadku osób narażonych na częsty kontakt ze zwierzętami lub pracujących na polu, konieczne jest noszenie odzieży ochronnej. Unikać należy również zanieczyszczonych zbiorników wodnych, w których może znajdować się mocz zarażonych zwierząt. Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie! Kontakt ze śliną chorej osoby wiąże się z ryzykiem zakażenia. Poprzez ślinę przekazywane mogą być grzyby, bakterie i wirusy. Nie każdy zachoruje, ponieważ chroni na układ odpornościowy, jeżeli jest on w dobrej kondycji, jesteśmy w zasadzie bezpieczni. Chronione są również osoby, które przeszły już dana chorobę i są dzięki temu na nią odporni, lub nabyli tę odporność na skutek szczepień. Większe ryzyko zachorowania jest w przypadku osób o obniżonej odporności, dzieci oraz osób starszych. Niewinny pocałunek, nie zawsze jest zatem taki niewinny czy HPV i HSVNajgroźniejsze są dla nas wirusy typu herpes. Warto pamiętać, że raz zarażony organizm wirusem typu HPV czy HSV, jest nosicielem wirusa już zawsze. Nie ma leku, który by skutecznie usuwał te wirusy z organizmu. Podawane są jedynie leki, które ograniczają namnażanie się wirusa w organizmie, wprowadzając go w stan uśpienia. Może on jednak ponownie dawać objawy chorobowe np. w czasie, gdy spada odporność wirusem HSV-1 objawia się w początkowej fazie zapaleniem gardła, jamy ustnej, dziąseł, objawom towarzyszyć może ból mięśni i ogólne gorsze zakażonej wirusem śliny ze spojówkami oka wywołać może opryszczkę oka, trudną do leczenia, często przyczyniającą się do ślinę można również zarazić się wirusem HPV. Zakażenie nimi może objawiać się zarówno opryszczką wargową, ospą wietrzną ale jest tak wiele odmian HPV, że niektóre wywoływać mogą groźniejsze powikłania, min. raka zapalenie wątroby typu BOsoba o obniżonej odporności może poprzez kontakt ze śliną zakażonej osoby. Może to nastąpić w wyniku pocałunku lub np. picia z tej samej szklanki. Początkowe objawy to głównie objawy grypopodobne. Pacjenci odczuwają bóle mięśni i stawów, ogólne osłabienie, któremu towarzyszy wysoka temperatura. Pojawić mogą się również bóle brzucha, nudności, wymioty, spadek typy B w zasadzie się nie leczy. Pacjentowi zaleca się zdrową dietę, odpoczynek bez nadmiernego forsowania się, dbanie o wątrobę. Konieczne jest unikanie alkoholu oraz palenia papierosów. Gdy choroba staje się bardziej zaawansowana, stosuje się leki ograniczające namnażanie się wirusa. Najważniejsze jest leczenie zachowawcze, chroniące przed marskością przez pocałunek można się zarazić jedynie jeśli zmiany chorobowe u osoby zakażonej występują w okolicach ust, na wargach, w jamie ustnej. Takie przypadki są jednak bardzo początkowe kiły o bezbolesne, okrągłe grudki w miejscu, gdzie doszło do wniknięcia krętka bladego. Może pojawiać się w bardzo nietypowych miejscach. Z czasem zmiana przyjmuje charakter owrzodzenia. Może wyglądem przypominać opryszczkę. Zmiana najczęściej mija samoczynnie. Dopiero w zaawansowanym stadium choroby zmiany są wyraźniejsze. Pojawić może się wysypka wyglądająca jak skupisko grudek. W miejscach na skórze, gdzie jest wilgotno pojawić się mogą kłykciny płaskie. Pojawić mogą się również takie objawy jak powiększenie węzłów chłonnych, brak apetytu, utrata wagi, podrażnienie lub zapalenie opon mózgowych, bóle gardła i kiła przechodzi w fazę utajnioną, kiedy nie daje objawów ale atakuje narządy wewnętrzne. Systematycznie w ten sposób pustoszy organizm. Może również atakować układ nerwowy, układ – choroby weneryczne przenoszone przez ślinęCzy przez ślinę, czyli np. pocałunek można zarazić się choroba weneryczną? Tak, głównie chorobami, które wywoływane są przez wirusy lub zarażenie chorobą weneryczną przez kontakt ze ślina zarażonej osoby jest tak samo groźne, jak w wyniku stosunku? Tak, to wciąż ta sama choroba, inne jest tylko źródło zakażenia poprzez pocałunek można zarazić się kiła? Tak. Jest to co prawda bardzo rzadkie, ale możliwe gdy osoba zakażona ma zmiany chorobowe w jamie ustnej, na wargach lub wokoło ust. Borelioza i kleszczowe zapalenie mózgu, to w Polsce najczęściej wykrywane choroby przenoszone przez kleszcze na człowieka. Najwięcej przypadków zachorowań stwierdza się w województwie podlaskim oraz warmińsko-mazurskim. Województwo warmińsko-mazurskie jest terenem wysoce endemicznym chorób przenoszonych przez kleszcze. Ma wyższy od ogólnopolskiego wskaźnik zapadalności na te choroby ( wskaźnik zapadalności na boreliozę w 2017 r. w województwie warmińsko-mazurskim wynosił 90,8, w Polsce 56,0 natomiast wskaźnik zapadalności na kleszczowe zapalenie mózgu w naszym województwie wynosił 3,1 a w Polsce 0,7). Najwięcej zachorowań na kleszczowe zapalenie mózgu rejestruje się we wschodnich powiatach województwa. Zachorowania na boreliozę rejestrowane są na terenie wszystkich powiatów. Zakażeniom sprzyja wysoki procent zalesienia terenu, istnienie wielu ośrodków turystycznych na terenach zalesionych Warmii i Mazur oraz masowe zbieranie jagód i grzybów w okresie lata i jesieni. W 2017 roku najwyższy wskaźnik zapadalności na boreliozę wystąpił w powiatach: Węgorzewo – 211,3; Szczytno – 186,2; Giżycko – 184,0; Ostróda – 168,0; Olecko – 159,1; Mrągowo – 154,6; Braniewo – 150, Iławie wskaźnik zapadalności wynosił – 48, w 2014 r. zanotowano 1 przypadek kleszczowego zapalenia mózgu na terenie powiatu iławskiego. Kleszcze występują powszechnie na terenie całego aktywne od wczesnej wiosny (przy temperaturze powyżej 0˚ C) do późnej jesieni. Żyją w miejscach lekko wilgotnych i obfitujących w spotkać je w lasach i na ich obrzeżach, w zagajnikach, na obszarach porośniętych wysoką trawą, zaroślami lub paprociami, na łąkach, pastwiskach, nad brzegami rzek i jezior. Pojawiają się także w parkach i na w ściółce i w poszukiwaniu swych żywicieli (zwierząt, ludzi) wspinają się na trawy i krzewy . Kleszcze żywią się krwią zwierząt i zmysły powonienia i temperatury, które pozwalają im na wykrycie „ofiary”.W czasie wysysania krwi mogą przenosić groźne dla zdrowia wirusy kleszczowego zapalenia mózgu, bakterie boreliozy i inne drobnoustroje wywołujące wiele innych chorób tularemię, ehrlichiozę, babeszjozę, bartonelozę, gorączkę Q, gorączkę plamistą Gór Skalistych, dur powrotny i inne. Przeciwko KZM można się zaszczepić, przeciwko boreliozie szczepionki jeszcze nie opracowano, a jest to choroba, której lekceważyć nie chorobą wieloukładową, często objawem jest rumień wędrujący pojawiający się na skórze w miejscu ukąszenia, jednak występuje on tylko u ok. 30-50% boreliozę trudno jest zdiagnozować ze względu na wielorakie objawy – od skórnych poprzez stawowe, kardiologiczne i może zmiany zapalne stawów, zapalenia mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, niedowłady, porażenie nerwów obwodowych, zaburzenia czucia, zaburzenia psychiczne i pamięci, zmęczenie (napadowe lub stałe), ociężałość, bóle i zawroty głowy (zwykle części potylicznej), bóle i kurcze mięśni oraz wiele innych, które mogą występować z różnym nasileniem. Jak chronić się przed kleszczami w przyrodzie?Właściwy ubiór podczas przebywania w siedliskach kleszczy może utrudnić przedostanie się kleszcza na skórę gumką nogawek spodni lub wkładanie nogawek w skarpetki, noszenie obuwia krytego i bluzek z długim środków odstraszających (repelentów kupionych w aptece).Staranne oglądanie ubrania i skóry po powrocie z lasu, parku i innych siedlisk, w których istnieje ryzyko atakowania ludzi przez zanim zakotwiczą się hypostomem w skórze poszukują odpowiedniego miejsca do żerowania, które następnie znieczulają dlatego nie czujemy bólu podczas dzieci najczęściej (w około 70% przypadków) lokalizują się na głowie, zazwyczaj na granicy włosów i za uszami, zaś u dorosłych w miejscach gdzie skóra jest delikatna (najczęściej w naturalnych zgięciach ciała np. pod kolanami, w pachwinach, na brzuchu, pod piersiami). Jak usunąć przyczepione do skóry kleszcze?Kleszcza należy uchwycić delikatnie pęsetą przy samej skórze i wyciągnąć zdecydowanym ruchem. Przy takim ruchu zęby hypostomu stawiają mniejszy opór, przez co kleszcz nie zostaje uszkodzony i nie ma niebezpieczeństwa wylania na skórę zawartości jego ciała, w której mogą znajdować się drobnoustroje. Podczas usuwania kleszcza nie naciskać na jego ciało, nie przypalać, nie smarować masłem, lakierem, nie maltretować albowiem może to doprowadzić do wyrzucenia treści pokarmowej kleszcza do rany i tym samym zwiększyć ryzyko zakażenia. Po wyjęciu kleszcza miejsce ukłucia starannie przypadku trudności z usunięciem kleszcza udajemy się do lekarza. W aptekach dostępne są także różnego rodzaju pompki, które należy stosować zgodnie z zaleceniami producentów. Iwona MarchlewskaPromocja Zdrowia i Oświata ZdrowotnaPowiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Iławie Wpływ zmian klimatu na zdrowie człowieka jest wielowątkowy i wielowymiarowy. Kluczowe są działania adaptacyjne ukierunkowane na zmniejszenie ryzyka związanego z określonymi zagrożeniami dla zdrowia. Trudność polega jednak na tym, że działania obniżające ryzyko zdrowotne dla jednego zagrożenia, mogą istotnie podnosić ryzyko dla innego. Szacowany przez Światową Organizację Zdrowia wpływ klimatu na zdrowie w okresie 2030-2050 wyniesie ponad 250 000 przedwczesnych zgonów każdego Liczba ta może być jednak zaniżona, gdyż szacunki nie uwzględniły szkód gospodarczych związanych z upałami, powodziami oraz z niedoborem wody. Istotną rolę w ocenie ryzyka zdrowotnego odgrywają interakcje między zmianą klimatu a innymi trendami mającymi wpływ na zdrowie publiczne, takimi jak poziom ubóstwa, migracje, gęstości zaludnienia i zmiany demograficzne. Pomimo tego, iż mechanizm zdrowotnego wpływu zmian klimatu nie jest w pełni poznany, wyniki badań naukowych wskazują na coraz większy zbiór interakcji i powiązań pomiędzy definiowanymi zagrożeniami klimatycznymi i potencjalnymi skutkami zdrowotnymi. Nie ma wątpliwości, że wpływ zmian klimatu na zdrowie człowieka ma charakter zarówno bezpośredni jak i W przypadku oddziaływań bezpośrednich przeważnie mówimy o skutkach wywołanych przez pojedyncze zagrożenia klimatyczne związane z występowaniem i intensywnością zjawisk pogodowych, często klasyfikowanych jako ekstremalne, tj. odbiegające intensywnością i częstością występowania od obserwowanych przeciętnie w ostatnich kilkudziesięciu Pojawianie się tych zagrożeń jest mocno zróżnicowane w skali globu. W przypadku kontynentu europejskiego do zjawisk ekstremalnych zaliczane są silne wiatry, tornada i huragany oraz intensywne opady gradu i krótkotrwałe deszcze nawalne. W wyniku tych zjawisk co roku obserwuje się około 1000 potwierdzonych przypadków uszkodzeń ciała i blisko 300 ofiar Często przytacza się jako zagrożenie zdrowotne występowanie burz z wyładowaniami, niemniej jednak, skutki dla zdrowia są przypadkowe i incydentalne. Nie ma jednak wątpliwości, że kluczowym i bezpośrednim zagrożeniem dla zdrowia populacji generalnej wielu krajów, związanym ze zmianami klimatu, jest występowanie fal upałów i Zdecydowana większość skutków zdrowotnych dotyczy jednak pośredniego oddziaływania zmian klimatu obserwowanego w wyniku występowania złożonych procesów środowiskowych, gospodarczych i społecznych. Do najczęściej diagnozowanych skutków pośrednich zalicza się choroby wektorowe i wodozależne. Ponadto dużym problemem stają się konsekwencje zdrowotne, ekonomiczne oraz psychiczne związane z utratą mienia, a także poczucia bezpieczeństwa, czy z ograniczonym dostępem do żywności oraz wody przeznaczonej do spożycia. Cztery główne zagrożenia w Europie Obecnie w Europie zidentyfikowano cztery główne zdrowotne zagrożenia klimatyczne, najczęściej analizowane odrębnie. Są to: Zdrowotny wymiar społeczny Ocena poziomu skutków zdrowotnych związanych ze zmianami klimatu jest niezmiernie trudna do oszacowania. Niemal pewne jest, że najbiedniejsze i najbardziej wrażliwe społeczności ucierpią w pierwszej kolejności, ale wzajemnie połączony charakter systemów klimatycznych, ekosystemów i demografii może zaburzyć warunki rozwoju całych populacji. Ze względu na obserwowane tendencje demograficzne (głównie starzenie się społeczeństw i generalny wzrost liczby ludności na Ziemi) oraz urbanizacyjne (gromadzenie się osób w miastach, znaczne ingerencje w ekosystemy) a także coraz częściej zauważalne migracje ludności w obliczu zmieniającego się klimatu - liczba osób narażonych na zagrożenia klimatyczne stale rośnie. Taki stan rzeczy ma poważne konsekwencje w ujęciu planowania odpowiednich działań adaptacyjnych, w tym ukierunkowanych na ochronę zdrowia publicznego. Podejmowane działania adaptacyjne w celu obniżenia ryzyka zdrowotnego człowieka nie są jednoznaczne i powinny być rozpatrywane wielowątkowo oraz wielowymiarowo. Przykładowo, zwiększenie obszarów zielonej i błękitnej infrastruktury (np. tworzenie małej retencji czy obszarów zieleni w miastach) z jednej strony zmniejsza ryzyko zdrowotne związane z upałami oraz występowaniem deszczy nawalnych powodujących lokalne podtopienia, z drugiej zaś znacznie podnosi ryzyko występowania wektorów i narażenia ludzi na przenoszone przez nie patogeny. Należy podkreślić, że wpływ zmian klimatu na zdrowie w danej populacji generalnej nie jest równomiernie rozłożony. Badania naukowe wskazują na grupy ludności szczególnie wrażliwe ze względu na nierówności społeczno-ekonomiczne, różnice w zakresie norm kulturowych czy czynniki fizjologiczne. Do grup najbardziej wrażliwych zalicza się dzieci, osoby starsze oraz osoby z istniejącymi problemami zdrowotnymi w tym niepełnosprawni. Zmianami klimatu dotknięte mogą być szczególnie osoby bezdomne, biedne i zmarginalizowane społecznie. Autor: Krzysztof Skotak IOŚ-PIB Świat zaczyna się wyraźnie kurczyć i podróżowanie stało się łatwiejsze niż kiedykolwiek. Dodatkowo (jeśli wierzyć naukowcom) ociepla się zarażają się zwykle przez zjedzenie zainfekowanego ślimaka, zabawą patykiem zanieczyszczonym jego śluzem, zjedzenie pobrudzonej śluzem trawy lub picie skażonej wody z kałuży FOT. 123RFZDROWIE. U psów i kotów coraz częściej diagnozuje się choroby nieznane dotąd w naszym kraju- Te dwa czynniki powodują, że w Polsce coraz częściej stwierdzamy u zwierząt domowych choroby, które do niedawna były uważane za egzotyczne. A w każdym razie nie były nigdy diagnozowane w naszym kraju - komentuje krakowski lekarz weterynarii, dr Paweł Stefanowicz. - Nietypowy charakter tego typu schorzeń i ich wciąż sporadyczne pojawianie się, powoduje szczególną trudność w postawieniu prawidłowej diagnozy. Jaka jest jednak konkretna przyczyna coraz częstszego występowania nieznanych do niedawna w Polsce chorób wśród zwierząt? Komary i ślimaki, a dokładnie - pasożyty, które komary i ślimaki (jeśli są zarażone) przenoszą. Niedawno okazało się, że rodzime komary roznoszą larwy egzotycznej do niedawna dirofilarii, a teraz naukowcy ostrzegają przed ślimakami, które są nosicielami groźnego dla psów nicienia płucnego. Według ostatnich analiz zrealizowanych na zlecenie firmy Bayer, w Polsce jest jeden z największych odsetków występowania nicieni płucnych w Europie! Nosicielami nicieni płucnych są ślimaki i pomrowy, czyli ślimaki bez skorupki. Psy zarażają się zwykle przez zjedzenie zainfekowanego ślimaka. Możliwe jest też zarażenie przy zabawie, np. patykiem, po którym uprzednio pełzał ślimak, a także poprzez zjedzenie trawy zanieczyszczonej śluzem ślimaka lub wypicie skażonej wody z kałuży. Dojrzałe nicienie żyją w prawej komorze serca i tętnicy płucnej psa. Wywoływana przez nie choroba - angiostrongyloza - we wczesnej fazie bywa trudna do wykrycia, a w zaawansowanym stadium może doprowadzić do śmierci psa. Chorobę od wielu lat rozpoznawano w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Francji i Danii. Ale pierwsze przypadki zarażonych psów zaczęli też od niedawna wykrywać lekarze weterynarii w Polsce. Są to wyjątkowe osiągnięcia, ponieważ choroba jest praktycznie nieznana w naszym kraju, a jej objawy, takie jak: kaszel, przyspieszony oddech, krwawienie z nosa czy nietolerancja wysiłkowa łatwo można pomylić z wieloma innymi przypadłościami. Z pewnością kluczowe znaczenie w ochronie psów przed nicieniami płucnymi ma zapobieganie zarażeniom - podczas spacerów musimy więc uważnie obserwować naszego pupila, nie dopuszczając do zachowań, które potencjalnie mogą zagrażać jego zdrowiu, a nawet życiu (zjedzenie ślimaka, picie wody z kałuży, zjadanie trawy itp.). - Niebezpieczne są także larwy nicieni przenoszone przez komary - podkreśla dr Paweł Stefanowicz. Na stronie internetowej laboratorium LAB-VET możemy przeczytać, że dirofila-rioza podskórna jest chorobą ludzi i zwierząt, w tym psów, kotów i lisów, powodowaną przez inwazje nicieni należących do gatunków: Dirofilaria repens oraz Dirofilaria striata. Gatunek D. striata występuje w Ameryce Północnej i Południowej. Z kolei D. repens występuje w Azji, Ameryce Północnej, Afryce oraz w Europie. Obydwa gatunki nicieni przenoszone są przez komary. Do niedawna uważano, iż w Europie D. repens endemicznie występuje w krajach śródziemnomorskich. W Polsce nie stwierdzano przypadków dirofilariozy podskórnej u ludzi bądź zwierząt do roku 2007. Pierwsze przypadki zarażeń u psów stwierdzone zostały w trzech hodowlach psów (jedna hodowla z Warszawy oraz dwie hodowle z województwa mazowieckiego) latem 2009 roku. Na podstawie powyższych danych można stwierdzić, iż obecnie inwazja Dirofilaria repens występuje w Warszawie endemicznie, a została ona zawleczona do Polski najprawdopodobniej z południa zeszłym roku stwierdzono w Polsce pierwszy przypadek endemicznego zarażenia nicieniem sercowym Dirofilaria immitis, przenoszonym przez komary. Dotychczas pasożyt ten stwierdzany był jedynie w rejonach geograficznych o ciepłym klimacie - szczególnie w niektórych regionach USA. Wysoka zachorowalność obserwowana była np. wzdłuż rzeki Missisipi oraz wybrzeża Atlantyku. Inwazja tego nicienia w większości przypadków powoduje śmierć chorego zwierzęcia (kota lub psa). - Dirofilarie są pasożytami lubiącymi ciasne przestrzenie, do których dostają się najczęściej drogą krwi - wyjaśnia dr Paweł Stefa-nowicz. - W ten sposób pasożyt może dostać się także do oka, powodując oczną postać dirofilariozy. Tego typu problemy coraz częściej obserwowane są przez moich kolegów, specjalizujących się w okulistyce weterynaryjnej w Warszawie i okolicach, gdzie, jak się zdaje, dirofila-rioza występuje już endemicznie. Jedynie unikanie pogryzień przez zarażone komary może zapobiec inwazji. Aby stosować skuteczną profilaktykę i móc wcześnie diagnozować problem, należy regularnie zgłaszać się z psem do lekarza weterynarii. [email protected]

choroby przenoszone przez ślimaki na ludzi